نصفه آدم

تا چند وقت پیش بیشتر از مطالعه کتابایی لذت میبردم که با نویسندش و طرز فکر و قلمش میتونستم احساس همفکری کنم و یا این که دیدن دنیا از چشم خالق اون اثر باعث میشد یکی دو تا آچار دست نخورده از جعبه ابزاری که خدا بهم داده بود رو کشف کنم. 

عموما این نویسنده ها و آدمهایی که میتونستن این حس رو منتقل کنن مذکر بودن و تو تمام نویسنده ها و هنرمندهایی که میتونستم دوستشون باشم اکثریت با مردا بود.

البته این اصلا معنیش این نیست که کلا هنرمندهای مرد موفق تر هستن، چون این سلیقه ی منه و اصلا و ابدا هم نمیشه بر اساسش قضاوت کرد.

چند شب قبل کتاب "مثل آب برای شکلات" رو خوندم از لورا اسکوئیول، کتابی کاملا زنانه؛ در حدی که هر فصلش با دستور پخت یه غذای سنتی شروع میشد.

این کتاب هم جزء محدود کتابایی بود که من وقتی شروع کردم برای دست گرمی چند صفحه ش رو بخونم دیدم دیگه نمیتونم کتاب رو ببندم؛ و مجبورم کرد تا نصفه های شب بیدار باشم و تمومش کنم. کلا نویسنده هایی که مجبورت میکنن بدون وقفه بشینی پای حرفشون برام خیلی قابل تحسینن.

این کتاب ترکیب شده از یه احساس کاملا زنانه و پر انرژی در کنار خلاقیتهای زنانه ای برای نوشتن یه داستان سنتی آمیخته با رئالیسم جادویی؛ که تو هر فصلش آدم اگه تا خرخره هم سیر باشه باز آب از لک و لوچه ش راه میافته.

خداوکیلی اگه نصفه شب نبود و غنچه جلوی شومینه بغل آشپزخونه نخوابیده بود و مهمتر از همه یخچالمون غیر از تار عنکبوت چیز دیگه ای رو خنک میکرد احتمالا بعد تموم شدن کتاب حتما یه چیزی برا خوردن دست و پا میکردم...

از پریشب رفتم سراغ کتاب "خنده در تاریکی" ولادمیر ناباکوف؛ هنوز تمومش نکردم ولی مطمئنم اگه این کتاب رو قبل از کتابای دیگه ی ناباکوف خونده بودم احتمالا دیگه سراغ بقیه کتاباش نمیرفتم. با یه مرد خائن به خانواده طرف  شدم که به نظرم شدیدا آدم کودنیه. هر کاری میکنم که یه ذره درکش کنم نمیشه که نمیشه....

حالا این برمیگرده یا به سلیقه ی من، یا به نوع بیان داستان و یا به این که من زن هستم و با این دلایلی که آورده بود نتونستم هیچ ترکیب مقبولی واسه این وقایع سر هم کنم. بعد این که تمومش کنم شاید باز راجع بهش نظرم رو بگم.

دیگه این که....
خبر خاصی نیست جز این که همچنان صدام غیر قابل تحمله و سه شبه که سوزش شدید گلو مجبورم میکنه چند بار از خواب بلند شم بعد از نثار کردن یه مجموعه تکراری بد و بیراه بی مخاطب یکم آب ولرم بخورم و در نتیجه چند بار دیگه هم از خواب بلند شم بعد از نثار کردن یه مجموعه ی دیگه بد و بیراه بدون مخاطب برم گلاب به روتون. به نظرم دکتره تو تشخیص و تجویز قرصا یه کوچولو  تِر زده....

آهان یه خبر دیگه هم هست و اون این که من و آقای همسر گرامی تو این یکی دو هفته دنبال خونه  میگردیم که کم کم برای زندگی مشترک آماده شیم. مرسی که برامون دعا میکنین خونه ی خوبی گیرمون بیاد. واقعا مرسی .... ( مثلا الان اشک تو چشام حلقه زده و دیگه نمیتونم جمله م رو تموم کنم... )

پ.ن: عکس روی جلد مال کتاب همونیه که خودم خوندم