نصفه آدم

---

پ.ن0 :  (به نام ارائه ی مقاله به کام ....)

پ.ن 1: فعلا لپ تاپمان دچار نفهمی حاد شده و نمی توانیم وبگردی کنیم. گله نکنید چرا سر نمیزنی و .... در اولین فرصت بعد از بهبود این موجود خرفت خدمت می رسیم.


پ.ن2: عکس دزدکی از کنار آبهای نیلگون و نمکین خلیج فارس گرفته شده است. همانطور که مشاهده میکنید سفری بود با بار علمی و دانش پژوهی فراوان...

(تالاپ! )

می خوری زمین و خورد میشوی؛ تمام بدنت پر از چاک چاک می شود؛ ذوب میشوی... کوچک میشوی
 
(سکوت)

تکان می خوری و ریز ریز تمام بدنت را دوباره کشف میکنی... دستها ، پاها، چشم ها ....

(ممم....)

نیم خیز میشوی و به اطراف نگاه می کنی و با ترس و لرز دستها را از زمین میکنی و روی پاهای لرزانت می ایستی، انگار کمی قد کشیدی

(نفس عمیق)

بزرگ می شوی و راه می افتی و از خوشحالی پرواز می کنی

(فریاد)

.

(تالاپ! )

می خوری زمین و خورد میشوی؛ تمام بدنت پر از چاک چاک می شود؛ ذوب میشوی... کوچک میشوی

(سکوت)

تکان می خوری و ریز ریز تمام بدنت را دوباره کشف میکنی... دستها ، پاها، چشم ها ....

(ممم....)

نیم خیز میشوی و به اطراف نگاه می کنی و با ترس و لرز دستها را از زمین میکنی و روی پاهای لرزانت می ایستی، انگار کمی قد کشیدی

(نفس عمیق)

بزرگ می شوی و راه می افتی و از خوشحالی پرواز می کنی

(فریاد)

.

(تالاپ!)

.
.
.

---

پ.ن0: بزرگی میگوید (به گمانم چارلی چاپلین باشد) خوشبختی یعنی فاصله ی یک بدبختی با بدبختی بعدی؛ یعنی همان (.)

پ.ن1: ( تالاپ!)